Bazen yolda yürürken tanıdıklarla karşılaşırsınız... belki de hayatın en zor anlarından biridir bu an öylece kalınır.ilk önce kimse bir şey diyemez... halbuki çok işiniz vardır... benim işim vardı deyip ayrılamazsınız sonra karşıda ki anlatmaya başlar.. '' ya geçenlerde bizim Ahmeti gördüm''...''ee''...''sonra''....''yapma ya''...''yok canım ciddi mi'' ve daha buna benzer bir sürü gereksiz cümlecikler yayılır ortalığa artık her şey sizin iradeniz dışına çıkmıştır. ''hadi sonra görüşürüz'' deyip ayrılsanız... 100 metre ilerde konuştuğunuz kişi başka bir tanıdığı görüp '' oğlum demin bizim Kemal'i gördüm. Dötü kalkmış şerefsizin'' diyecektir. bundan adınız kadar eminsinizdir... git gide konu ilginizi çekmeye başlar... dedikodu sizide peşine takıp sürükler. sonra tam da kim... kiminle... ne zaman .... ne yapmış öğreneceksinizdir... Tam o esnada konuştuğunuz kişi ''ya neyse benimde işim vardı. Geç olmuş, hadi beni arasın'' deyip çeker gider. O anda en yakın silah alabileceğiniz yeri düşünürsünüz. Beyninizde hayal ettiğiniz haritada yerini ve en kısa yolu çizersiniz... Sonra yolda başka birisiyle karşılaşma ihtimalinizi hesaplarsınız... ve vazgeçersiniz... en yakın otobüs durağı nerde idi...300 metre ilerde mi ? ... bünyeniz bunu kaldıramaz... TAKSİ...

Yolda karşılaşılır... ''Ooo bilader nasılsın'' der karşıda ki ama siz onu tanımazsınız.O konuşmaya devam eder eski günlerdenda anılar anlatır...Anı içinde geçen bütün şahsiyetleri tanırsınız ama karşılaştığını kişiyi hatırlıyamazsınız...'' Sen napıyorsun'' diye sorar. Saçma sapan cevaplar verirsiniz. Onu tanıyamadığınızı asla söylemessiniz... çünkü bilirsiniz ki bunu ona söylediğinizde 200 metre sonra karşılaşacağı birine sizin hakkınızda kalkan yerleriniz olduğu muhabbetini açacaktır...Bu anın bir an önce bitmesini istersiniz... Karşıda ki uzattıkca uzatır...sonra '' ne güzel günlerdi'' der. ''Evet!'' dersiniz. Neye evet dediğinizi bilmeden...''beni ara'' der ''telefon numaramı zaten biliyorsundur '' Bilmez miyim canım dersiniz öpüşür ayrılırsınız... Kafanız hala eski günleri taramaktadır. Bu gibi karşılaşmaların sonunda şahısın bir trafik kazası içerisinde başrol oynama olasılığı çok yüksektir. (Dalgınlık.)...  

Yolda karşılaşılır... İki tarafta birbirini tanır.. göz ucu ile kesişilir... Birbirinizi tanımıyormuşsunuz gibi yapılır.. uzaklaşılır...

    bir pazar sabahı (bugün) işe gideceğimden ötürü saat 06:45 sıralarında uyandım... oturma odasından bir ses gelince, oturma odasına doğru hareketlendim ( hareketlenmez olaydım ) bir baktım ki Teve açık ve Tevede Mahsun KIRMIZIGÜL ' ün klibi gösterilmekte. uyku sersemliğine oturdum koltuğa Klibi izlemeye koyuldum ( amaç klibi izlemekten çok yumşacık koltukta 10 dakika daha kestirmek ) ... Burdan Mahsun KIRMIZIGÜL'e teşekürlerimi iletiyorum...bir pazar sabahı saat 07:00 sıralarında beni güldürmeyi başardı Allahta onu her pazar sabahı 07.00 sıralarında güldürsün (Amin ) Şimdi kardeşim neden güldün gül gibi klibe derseniz isterseniz kısaca anlatayım... malumunuz Mahsun KIRMIZIGÜL bundan önce Göçmen Kızı ve Sarı Sarı şarkılarına klip çekmişti şimdi de  Azar Azar isimli parçaya klip çekmiş (eeee nolmuş ) Mahsun KIRMIZIGÜL ' ü çok dinleyen biri değilim şarkılar hakkında yorum yapmayacağım ama bu üç klibin ortak bir tarafı var o gözüme çarptı bugün. bu üç klibin ortak noktası Bisiklet... dikkat ederseniz Mahsun KIRMIZIGÜL bu üç kliptede Bisiklete biniyor.... Mahsun KIRMIZIGÜL'ün Bisiklet hastası bir adam olduğunu düşünmeme yol açan bu durumda ilginç olan diğer yön bisikletin hep aynı bisiklet olması  ... madem klipte başka bir tema bulamadınız bari bisikleti değiştirin abi ... inşallah bundan sonra ki kliplerde Mahsun KIRMIZIGÜL'ü vitesli Bisikletletde görürüz..olmazsa Mahsunun Vitesli Bisikleti Olsun diye bir kampanya bile başlata biliriz yeter ki Mahsun Abi sonra ki kliplerinde abi ben bisiklete bineceğim desin...